The Flyfishing Dutchmen

Dikke jongens

Het was een vrije dag in mijn vakantie. Ik had de luxe om er eens een hele dag op uit te trekken. Ik besloot om naar een van mijn favoriete plekken aan de Lek te gaan. Hoewel de weersvoorspelling aangaf dat het vandaag niet zou regenen, zag het er zo nu en dan toch dreigend uit. Een flinke wind blies me tegemoet en de vlagen maakte het me niet gemakkelijk om mijn vliegenlijn op lengte te krijgen.

Baars, een gretige rover

Met de zinklijn of niet?

Het startpunt was de eerste krib. Hoewel de verleiding groot was om achter de brasems en windes aan te gaan besloot ik toch voor de rovers te kiezen. Ik koos de #6 hengel en een volledige zinklijn klasse 3. Deze zinklijn komt niet te snel op diepte maar heeft het voordeel dat je sneller richting bodem gaat. 2 x sneller dan een intermediate. Wil je dan toch in de bovenste waterlagen vissen dan begin je direct met strippen en vis je de lijn als een snelle intermediate.

Met de witte Muddler

Mijn vliegkeuze was eenvoudig. Een witte muddler moest het worden. Een dikke kop en een witte zonkerstrip van ongeveer 8 centimeter lang. Na een tijdje kreeg ik een dreun op de hengel. Wat zou het zijn. Roofblei, snoekbaars? Nee, de vliegenlijn ging niet in een noodvaart richting backing maar toch moest ik echt een paar keer lijn geven. Na de heftige dril was deze verassing was voorbij. Het was een baars. Een schitterende donker gekleurde en door en door doorleefde rivierbaars. Wat een prachtvis. En sterk.

Vismaat Mike met een snoekbaars

Een dikke bijna zwarte rover

Baars gevangen met de Muddler

Nog een prachtig exemplaar

Tussen de kribben

Ik besloot verder te lopen en ik heb vele malen mijn lijn in het water doen landen. Afzinken met de stroom en strippen maar. Helaas zonder resultaat. Het mooie van zo’n rivier als de lek is dat er kribben genoeg zijn. Ik zocht de volgende krib op. Als snel haakte ik een naar verhouding tot nummer 1 een kleinere baars. Maar het gaf me weer moed. Niet lang daarna kreeg ik weer een enorme dreun en ging de vis er vandoor. Het was bijna een kopie van de eerste aanbeet. En na een paar minuten lande ik weer zo’n schitterende baars.

Mooie baarzen

De volgende krib kwam in beeld. Helemaal afgevist zonder resultaat. De tijd ging voorbij en ik besloot richting de brug te lopen. Het was hoog water en rond de pijler van de brug was het water ook aardig opgelopen. Na de eerste worp was ik voor de 5e keer mijn vlieg kwijt. Ik bond er een nieuwe vlieg aan en ik wierp tegen het beton van de brug. Na 2 strippen had ik meteen weer een flinke baars. Hierna ging ik onder de brug staan en deed hetzelfde aan de binnenkant. Tijdens het strippen zag ik de baarzen echt met een flits op de vlieg duiken en na een paar aanvallen ving ik in totaal 2 baarzen van ongeveer 25 centimeter.

Rivierkreeft als voedsel

Na wat verder struinen kwam ik bij de volgende krib. Voor deze plek was een mooi egaal aflopende zandplaat. Ik liep zo ver mogelijk het water in en ik gooide in de draai die zich zo duidelijk ik het water aftekende. Ik voelde zo nu en dan mijn witte muddler, die ik er maar weer eens had aangebonden, over de bodem schrapen. Niet lang want er knalde weer een enorme vis op. En ja hoor aan het vechten te voelden ging het ook hier weer om een dikke jongen. Ik landde de vis maakte een foto en keek even in de grote bek. Tot mijn verbazing stak er iets uit de keel. Ik pakte mijn tang en trok het er voorzichtig uit. Het bleek een schaar te zijn van, ja van wat eigenlijk. Ik wist het niet zeker. Ik had wel dode krabben zien drijven maar dit leek er niet echt op. Later op de dag kreeg ik mijn antwoord. Ik zag een dood rivierkreeftje drijven aan de rand van het deinende water. De scharen kwamen inderdaad overeen met wat ik had gezien. Deze baarzen waren erg dik en zagen er goed doorvoedt uit. Nu weten we dat de baars een echte schrokop is. Maar ik kreeg het idee dat deze beesten wel eens actief op zoek waren naar de rivierkreeftjes en daarom mijn flinke muddler ook in 1 keer naar binnen zogen als zo’n kreeftje.

We vingen diverse vissoorten

Ik liep terug richting mijn auto. Op een pier zag ik Mike een vliegvisser die ik weer via een andere vliegvisser, Richard, heb leren kennen. Hij haalde me over om nog even verder te vissen en dat deden we dan ook. Hij ving later nog 2 mooie snoekbaarzen en ik ving nog een winde een brasem en een klein snoekbaarsje.

Het was een lange dag

De dag was omgevlogen en vanaf een uur of 11 tot aan half 10 in de avond doorvissen voelde ik aardig in mijn armen en benen. Maar het was iedere minuut waard. Voldaan reed ik naar huis en ik kon niet wachten om de foto’s te gaan bekijken. Want zulke dikke jongens vergeet je je leven niet.

Bram