The Flyfishing Dutchmen

Het Veerse Meer, 18 november 2000

Na een lange tijd was het weer zover. Er zou weer eens gevist gaan worden. Alleen was het nog de grote vraag. Waar? Na overleg met Sjef leek het ons een goed plan weer eens naar het Veerse Meer te gaan. Zo'n trip moest natuurlijk wel met enige plaatselijke kennis worden bijgestaan. Een telefoontje naar onze goede vriend Robert Remijnse en de afspraak was gemaakt. We hadden aan de zuidkant van het water afgesproken. De wind waaide vanuit zuidwestelijke richting, lekker in de rug dus. Het enige nadeel was de 2 uur reistijd. Hierdoor was het moeilijk om voor zonsopgang aan het water te verschijnen. Maar goed om iets voor achten waren we op de afgesproken plaats. Het was nog een minuut of tien rijden maar toen waren we er eindelijk. Zonsopgang op zijn mooist. Een licht purperen gloed, een lichte bries en het natte gras gaven ons het gevoel, terug van weggeweest. Alle drie waren we zeer gemotiveerd en van plan er vandaag het beste uit te halen. Robert wees ons een potentiële stek. Op deze plaats zou de bodem na een meter of 15 een zeer mooie geul met daarbij een brede mosselbank liggen. De vistrekker bij uitstek. Toch handig zo'n local!

Een van onze favorieten

De eerste van de dag

Na een klein uurtje haakte ik mijn eerste vis. Het was een eerste jaars bruine forel. Wat me verwonderde was dat deze de grote vlieg enorm hard, en wat later bleek, diep had gepakt. Een lekkere binnenkomer in ieder geval, en een goed vooruitzicht voor de rest van de dag. Aanvankelijk leek het leven te zijn verdwenen. We besloten om een stuk te verkassen. Ons oog viel op een aantal fuikstokken. Deze zie je best veel in het meer. De beroepsvissers zijn volgens mij nog best goed vertegenwoordigd op dit water. Maar goed. Op de nieuwe stek aangekomen verwisselde ik van vlieg. Ik bond een muddler aan de lijn, en toen het zonnetje doorkwam en ik langzaam de vlieg binnenstripte tikte er wederom een forel op de vlieg. Helaas zag de vis me en verdween snel naar de diepte. Opnieuw wisselde ik van vlieg. Nog geen tien minuten later haakte mijn tweede vis. Weer een vis rond de 30 centimeter en weer een bruine.

Waar was het fototoestel?

Sjef stond een paar meter van me vandaan. Hij bracht zijn lijn op lengte. De landing was mooi. De vlieg zonk. Splashhhh. Vanuit het niets kreeg Sjef een aanbeet. Een flink eind bij ons vandaan. Dit was iets groots. De #8 hengel boog goed door. Hij had een schitterende zeeforel gehaakt. Na een scherpe dril kwam hij naar de kant. Wat een prachtige vis. Zilver met een bruine gloed en een enorme brede staart. En die tekening. Prachtig. Ik schatte hem in de 60 cm.

Forel , 
een genot om te vangen

Een hele mooie

Ook ik kreeg opnieuw een aanbeet. Wederom een bruine forel, iets groter dan de vorige. Helaas sprong hij uit het water en kwam hij al kopschuddend weer vrij. Kort daarna opnieuw een enorme plons bij de vliegenlijn van Sjef. Hij haakte wederom een schitterende vis. Deze vocht ook voor wat hij waard was. Later bleek dat deze zeeforel ook rond de 60 cm was, een genot om naar te kijken. Zoals gewoonlijk zal het altijd zo zijn dat wanneer je je fototoestel niet meeneemt je altijd iets aparts vangt. Alledrie hadden we geen fototoestel bij ons dus moet het bij de herinnering blijven. Hierna was het gedaan met de vis.

Robert bedankt

Onze visgids Robert had deze dag helaas niets gevangen. Maar zoals het een gillie betaamt, nam hij dit sportief op. Het weer begon te veranderen. De wind trok aan en het werd tijd om eens op te stappen. Na een patatje en een frikandel namen we afscheid van Robert en gingen we huiswaarts. Voor beiden een prachtige dag aan Het Veerse Meer, eentje om op terug te kijken.

Tight lines,