Weer eens op de zeebaars.
De omstandigheden waren perfect. De goede wind, het schitterende weer en opkomende tij kwam op een prima moment samen. Ik had een aantal vismaten gevraagd om mee te gaan.
Uiteindelijk ging ik met Richard. Na een korte begroeting bij de Carpool plaats gingen we op weg naar de Maasvlakte voor een zeebaars sessie.
 De grootste en mooiste zeebaars tot nu toe,
gevangen op een oranje streamer.
Bellyboat bij?
Gelukkig reed alles goed door en kwamen we na een uurtje aan bij de Blokkendam. Richard had ondertussen telefonisch contact gehad met een andere vismaat, Brian. Hem had ik al eens ontmoet maar we hadden nooit eerder samen gevist. De spullen werden uitgepakt. De waadpakken trokken we snel aan. De bellyboats werden opgepompt. En nu varen..... Maar wat bleek. Richard had alles meegenomen, behalve zijn Bellyboat. En zonder bellyboat wordt het vissen een stuk moeilijker.
Vismaat Richard zonder bellyboot
Wat een prachtige vis
Tot aan het handvat werd
de hengel het water in getrokken
Zeebaars, een prachtige vis
De eerste vis na 10 minuten
Na het tonen van medeleven besloot Brian vast het water in te gaan en zijn geluk te beproeven. Niet veel later gleed ik ook het water in op zoek naar avontuur. Ik zag Brian een flink stuk van me vandaan en ik begon met veel passie te vissen. De strips waren kort en heftig. Dat vond blijkbaar ook de eerste zeebaars van deze dag. Na een kleine 10 minuten had ik dus al een vis. Na een foto gemaakt te hebben liet ik de vis weer gaan.
Schuimvorming
Inmiddels was ik Brian voorbij gegaan en ook een andere visser passeerde ik. De wind was best heftig en zo nu en dan kwamen er toch wel flinke golven onze kant op. Ook vormde er tussen enkele blokken een soort schuim wat leek op foam. Het was zo compact dat soms de vlieg en de vliegenlijn (een TS350) er niet eens door heen konden. Dit had ik nog niet eerder meegemaakt.
Erg veel wind
We dreven door tot ruim na de bocht. We hadden best last van de wind die steeds sterker leek te worden. Steeds werpend en zoekend naar mooie plekken kreeg ik de tweede klapper van de dag. De hengel boog diep door en ik peddelde meteen weg bij de blokken. Tijdens een andere sessie had me dit al eens eerder een grote vis gekost doordat ik te lang bij de blokken was blijven hangen en hierdoor de vis zich wist te bevrijden. Door de flinke tegenstand dacht ik een grote gehaakt te hebben. Maar ineens kwam de vis toch gemakkelijk naar boven en bleek dat ik hem niet in de bek maar achter de kieuwen had gehaakt. Weer een prachtige veertiger en ook deze mocht weer zwemmen.
Oranje streamer
Een dag voor deze sessie had ik al mijn streamers nog eens bekeken. En ineens kreeg ik het idee om er een nieuwe kleur aan toe te moeten voegen. Ik kreeg het sterke gevoel dat dit een oranje exemplaar moest worden. Dus nog even een nieuwe streamer gemaakt. Nou even valt eigenlijk ook wel mee. Ik maak altijd werk van de zeebaars vliegen en als ik ze niet verspeel staan ze garant voor een lange tijd aan visplezier. Maar goed.
De mooiste tot nu toe
Brian wilde terug gaan en beginnen aan een nieuwe run. Ik stelde voor om nog even verder te vissen omdat we een plek naderden waar ik tijdens een andere sessie een grote zeebaars had verspeeld. En ik had daar nog iets goed te maken. Instinctief verwisselde ik mijn vlieg voor het eerder gebonden oranje exemplaar en ging verder met werpen en strippen. Bam, een krachtige dreun sidderde door mijn hengel. Mijn stugge #8 RPLXi boog diep door en ik wist dat dit een grote vis was. Ook nu maakte ik dat ik weg kwam bij de blokken en de vis dook nog dieper weg. Mijn hengel boog tot aan de bovenkant van mijn handvat in de zee. Dit ging een paar minuten door en toe kwam er weer wat beweging in. Brian was naar me toe gekomen en maakte een flink aantal foto’s. Na een tijdje gaf de vis zich gewonnen en kon ik hem in de bek pakken. Het was een flinke en schitterende zeebaars, een dikke vijftiger en mijn grootste dit jaar. Het was echt even genieten geblazen toen ik de vis zag schitteren in het zonlicht. Na nog meer foto’s ging ook deze terug de zee in. En met een flinke staartslag verdween de vis naar de diepte. De aanslag, de dril het zien en voelen van dit schitterende beest zijn de momenten waar je het voor doet.
Brian graag wil ik je nog een keer hartelijk bedanken voor het nemen van deze perfecte foto’s.
Gelukkig had Richard zich toch nog een beetje vermaakt op de blokkendam en zag hoe de vele vissen tussen de blokken door zwommen.
Catch en release,
Bram
|
Visverhalen Nederland 
