The Flyfishing Dutchmen

Ploemp.....

Het was de eerste mooie donderdag in april. Nadat ik het tij en de weersverwachting goed had onderzocht kon ik tot geen andere conclusie kunnen komen dat dit HET moment was om weer eens achter de zeebaars aan te gaan. Zo gezegd zo gedaan. Ik had Richard nog gebeld om hem deelgenoot te maken van mijn plan. Maar onlangs alle verwoede pogingen van zijn kant lukte het hem niet om op een gunstige tijd bij de blokkendam te verschijnen.

Zeebaars gevangen door Bram op een eerdere sessie

Eerder stoppen met werken!!

Ik besloot 2 uurtjes eerder te stoppen met werken. Met deze tijdwinst hoopte ik files en onnodige vertraging te voorkomen. Mijn doel was om zo snel mogelijk het zoute water in te stappen om de eerste zeebaarzen van het jaar aan de haak te slaan. Ik was al vroeg bij Slag Dobbelsteen. Het was warm, erg warm. En na een periode van kou voelde het bijna onwerkelijk. Onwerkelijk om met alleen een overhemd met opgerolde mouwen in je waadpak te stappen. Zonder een dikke thermobroek, trui of jas. Gewoon zonder poeha direct in je bellyboat en gaan. Heerlijk.

De eerste drift van de dag

De blokkendam op de maasvlakte

Het was heerlijk weer deze dag

Toen deed de camera het nog

Met de teeny 350

Ik maakte snel een paar foto’s. Om het tij toch wat in de gaten te houden maakte ik 2 strepen in het zand. Deze zouden als indicatie dienen voor als de vloed zich zou melden. Ineens was de markering bereikt. Ik besloot om opnieuw mijn positie in te nemen. Ik peddelde richting blokkendam en bracht mijn Teeny 350 op lengte. Het water stroomde stevig en ik probeerde langs de blokken te driften. Ik wierp de vlieg tussen en langs de blokken en met krachtige halen haalde ik de lijn weer binnen. Ik vis met bucktail streamers in olijf/wit met flink wat flash. Op haakmaat #4. Zo gebonden dat de haakpunt omhoog gericht is. (Clouser minnow)

Mooie sterke zeebaars

Na een tijdje kreeg ik de 1ste ram op de vlieg. Bonk…en meteen de diepte in. Ik vis met een taaie #8 maar ook deze taaie jongen boog flink door. Na een heftige dril kwam ’numero uno’ naar boven. Wat is zeebaars toch een schitterende vis. Ik pakte baarsmans in de bek en maakte een foto, toen kon het nog. Vliegen van een centimeter of 8 worden achteloos opgezogen door deze baarzen. Wat een muil!

Weer een fototoestel kapot

Niet lang na de 1ste vis kwam nummer 2. Deze was iets kleiner maar ik wilde er toch ook een foto van maken. Ik bracht mijn camera in positie, ik maakte de foto en stopte het toestel weer weg. Helaas half in mijn waadpak. Na een korte beweging floepte hij uit de beschermde omgeving en dipte de camera in het zoute bad. F**k. Al peddelend probeerde ik op alle manieren mijn camera droog te krijgen maar helaas. Het leed was geleden en de camera overleden. Ik baalde heftig en dacht, ’je zou nu eens een grote baars vangen’.

50+ en geen werkend fototoestel meer

Na nummer 3 kwam vanuit het niets ook nummer 4, en dat was inderdaad een beste vis. Na een dril van bijna 10 minuten kwam de vis boven. Wat een beer, 50+, en dik! Wat een prachtige staalblauwe baars. Maar helaas, geen foto. Ik heb nog wel een aantal pogingen gewaagd om het toestel weer aan de praat te krijgen. Maar zoutwater en elektronica gaan echt niet samen.

Nummer 5

Als klap op de vuurpijl ving ik ook mijn 5e vis van de dag. Na een flink aantal drifts gemaakt te hebben besloot ik te stoppen. Het was mooi geweest voor vandaag. Ik had een aantal mooie vissen gevangen maar helaas had mijn camera de zeewatertest niet doorstaan.

Nog meer fanaten

Op mijn weg terug zag ik 3 ander mannen met de bellyboat het water afvissen. Dit was Cornelis van Leeuwen en zijn vismaten. Zij waren later gekomen en hadden nog energie genoeg om de avond in te vissen. Na een groet ging ik huiswaarts.

Bram