De eerste zeebaars van 2004 is weer gevangen
27 Mei 2004, Na weer een drukke periode te hebben afgesloten besloten Bram en ik weer eens te gaan vissen. Maar waarop zouden we gaan vissen, die keuze moest nog gemaakt worden.
Zouden we de roofblei gaan belagen op de waal, op de forel in Oostvoorne of gewoon ouderwets op de voorn in de polder. Na
bestudering van de getijdetabel bleek dat op donderdagavond het om kwart voor tien hoogtij was. Dus ideaal om de zeebaars te belagen.
Sjef met de eerste zeebaars
van het jaar 2004
Prachtige sportvis
Volgens de kenners komt de zeebaars begin mei weer in onze kustwateren aan dus ze moesten er weer zitten. Bram had in het verleden wel eens
zeebaars gevangen maar dat waren in verhouding kleine vissen. Ik had verleden jaar al eens mogen meemaken wat een geweldige sportvis de zeebaars is. Echt een supersterke alles uit de kast halende sportvis.
Tijdens een paar uurtjes vissen ving ik toen 4 prachtige zeebaarzen van dik in de 40 cm.
Het juiste tij
Dus met het juiste tij was de keuze gauw gemaakt. Dit keer dus geen Oostvoorne maar de maasvlakte zou het doel worden. Na einde werktijd zouden we gaan vissen en rond 7 uur hadden we op de maasvlakte afgesproken. Bram vanuit de Meern en ik vanuit Den Bosch. Bijna gelijktijdig kwamen we aan
en vlug in de kleren, hengels optuigen en de belly-boat in.
Bram met een mooie zeebaars
Vlug naar achteren
We begonnen vooraan bij de uitlaat van de elektriciteitscentrale en toen op de sterke stroming met een
bloedgang naar achteren. Onder het driften miste ik een aanbeet. In de hoek aangekomen begon ik pas
echt gericht te vissen.
Na een vlieg verspeeld te hebben aan een basaltblok diep onder water besloot ik er een nieuw gebonden vlieg aan te doen. Deze had ik eens bij Theo Bakelaar gezien en was gebonden van palinghuid. Deze vlieg ziet er heel natuurlijk uit ,heeft een prachtige actie als hij nat is en dus het
proberen waard. Hij lijkt een beetje op de zandspiering, lang en dun. Zoals je altijd zult zien, gelijk bij de eerste worp wordt mijn hengel bijna uit mijn handen getrokken en neemt de zeebaars een run richting de basaltblokken. Ik krijg hem er gelukkig tussenuit en een dril in open water volgt. Wat zijn het toch
prachtige supersterke vissen die niet van opgeven weten. Constant wordt er geprobeerd de basaltblokken te bereiken, zijn ze eenmaal hiertussen beland dan volgt er vaak een lijnbreuk. Dit door de mosseltjes die op de basaltblokken groeien.
Allebei eentje
Terwijl ik deze vis aan het drillen ben roep ik naar Bram. Hij ziet dat ik
beet heb en besluit om te proberen mijn richting uit te komen. Echter met de stroming die er staat is dat nog een hele opgave. Terwijl hij bezig is om mijn kant op te komen krijgt hij plotseling een beet die hij jammer genoeg mist, hij brengt vlug zijn lijn weer op lengte en begint gelijk te strippen. Dit gelijk gevolgd door een snoeiharde aanbeet met dito
run. Dus toen waren we allebei een prachtige zeebaars aan het drillen. Vissen vlug op de foto voor het nageslacht en de website en vissen maar weer.
Hierna kwam het tij op en dachten we dat het een goede avond zou worden. Echter werd er door ons niets meer gevangen. Ik miste nog een enorme aanbeet wat resulteerde in een lijnbreuk. Vlieg eraf en balen maar.
Zeemeeuwen schieten naar beneden
Aan de andere kant van de basaltblokken ver van ons vandaan zagen we tientallen meeuwen het water in duiken op de scholen met aasvis. Je kon dus wel bedenken waar de zeebaars zich op dat moment ophield. De laatste keer dat ik er viste zag je in het heldere water tussen de basaltblokken enorme scholen
zandspieringen zwemmen. Nu was het water redelijk troebel en zag je geen visje zwemmen. Maar goed, we hadden weer heerlijk gevist en ieder een mooie zeebaars gevangen. Neem maar van mij aan, het zal dit jaar niet de laatste zijn. We gaan het zeker nog een aantal keren proberen want het is en blijft een mooie belevenis.
|
Visverhalen Nederland 
