Zeebaars op de Maasvlakte Mei 2003
Na
een lange tijd besloot ik het weer eens te gaan proberen. Ik
wilde de zeebaars weer eens gaan belagen want de laatste keer dat ik was geweest waren de resultaten niet om naar huis te
schrijven.
Na het doornemen van de stapel Nederlandse
Vliegvissers om te kijken hoe het vissen op zeebaars nu echt
diende te geschieden en via de informatie gevonden op internet
durfde ik het aan om weer af te reizen naar de maasvlakte nabij
het oostvoorne meer. Vismaat Bram kon niet mee want hij moest
helaas werken. Via de getijdentabel op internet gekeken wanneer het tij
voor mij het meest geschikt was (opkomend water) en de planning
gemaakt wanneer ik dan moest gaan vissen.
Het juiste tij
Het juiste tij bleek op een woensdagmorgen te zijn en het zou
dan op half elf 's-morgens hoog tij zijn. Dit was perfect voor
mij want ik moet namelijk om er te komen nog minimaal een uur en
een kwartier rijden voor ik op de plaats van bestemming ben.
De eerste zeebaars van de dag
Het resultaat van 2 uurtjes vissen
De streamer waar ik ze mee ving :
Haakgrootte : 8 t/m 2
Body : Rode Chenille
Oogjes : kettingoogjes
Witte zonkerstrip als laatste
Ik vertrok
's-morgens om 6 uur en het bleek niet druk te zijn op de weg,
zodoende was ik om 7 uur al bij het oostvoorne meer waar ik nog
een anderhalf uurtje gevist heb. De dag begon goed want ik ving
daar vissend tegen een
golfbreker nog een mooie forel. Om negen uur vlug naar de maasvlakte
en alles zag er veel belovend uit. Niet te hoge golven en niet
te veel vissende mensen vanaf de kant. Want al zit je achter de
basaltblokken het kan er toch stevig te keer gaan.
Vlug in de belly-boat
Vlug in de belly-boat en het water in. Ik had gelezen dat de
meeste vissen gevangen werden om de hoek. Ik viste de vorige
keer op het meest snelstromende stuk in het begin en daar ging het
dus mis. Nu dus beter voorbereid en mezelf laten afdrijven naar
het achterste gedeelte. Met het snelstromende water is dat dus
geen probleem. Ik had thuis een paar grote zonkerstreamers
gemaakt. De body was rode chenille met daarop een grote witte
zonkerstrip. Niet te klein want de prooivisjes waar de zeebaars
op jaagt zijn ook redelijk aan de maat.
Visjes !!!
Ik las in een van de Nederlandse Vliegvissers dat je het meeste
kans maakt op zeebaars als er bij de basaltblokken grote scholen
met visjes zijn. Ik kwam de hoek om gedreven en constateerde dat
er onder mij diverse grote scholen met kleine visjes zwommen.
Volgens mij waren het scholen met zandspiering. Vlug de Teeny
200 zinklijn te water gelaten en vissen maar. Volgens de experts
moest je strippen als een gek, hoe sneller hoe beter. En na een
aantal worpen zit ik in een keer vast. Ik dacht weer vast te
zitten aan een basaltblok maar tot mijn verbazing begon de lijn te zwemmen. Mijn eerste zeebaars van 2003 was een
feit. Na een korte maar hevige dril was de buit binnen. Een
prachtige zeebaars van dik 40 cm. Dit beloofde nog wat te
worden. Tijdens het
werpen zag ik een zeebaars tussen de basaltblokken staan van dik
80 cm. Ze zaten er dus wel degelijk echter deze dook gelijk
tussen de basaltblokken en niet meer terug te keren.
Gewoon doorgaan
Na een paar worpen krijg ik een ruk
aan mijn hengel. Niet meer normaal, dit gevolgd door een run de
diepte in. Eventjes alles uit de kast moeten halen om de dril
tot een goed einde te brengen. Zeebaars probeert er
alles aan te doen om de streamer kwijt te raken. Deze zeebaars
presteerde het om gewoon tussen de basaltblokken door te zwemmen
om zodoende te proberen voor een lijnbreuk te zorgen. Ik had hier al eens
over gelezen maar het bleek dus echt waar te zijn. Met veel
moeite kreeg ik hem tussen de blokken uit en een dikke veertiger
was het resultaat. Later pakt ik er nog eentje van dik 40 cm dus
mijn dag kon niet meer kapot. Vanuit de belly-boat vismaat Bram
op de hoogte gebracht en naderhand bleek dat mijn telefoon niet
zo goed tegen zout water kon als ik gedacht had. Door mijn
nieuwe chest-pack te gebruiken was deze dus nat geworden en kon
zo de prullenbak in (de achterkant van de zakken is gemaakt van
mooi vochtdoorlatende voering). De volgende keer dus maar in een
plastic zakje doen.
Enthousiast
Vismaat Bram was gelijk
enthousiast en we zouden het zo gauw als we tijd hadden en
wanneer het tij goed was gelijk gaan proberen. Na twee weken was
het zo ver en het zou hoog tij zijn om half negen. Konden we nog
een paar uurtjes vissen met opkomend tij. Helaas was de wind van
dien aard dat vissen levensgevaarlijk was. Het water stond bijna
net zo hoog als de basaltblokken en de golven sloegen over de
basaltblokken heen. Tot onze verbazing zagen we dat er toch nog
een aantal mensen vanuit de belly-boat aan het vissen waren.
Inderdaad echte die-hards. Wij besloten om af te zien van deze
gevaarlijke onderneming en te gaan belly-boaten op het
oostvoorne meer. Dit resulteerde in een aantal mooie forellen
allemaal gevangen met de boobie.
Paling
Bram was even gestopt met vissen om
een sanitaire stop te maken en hij bevond zich op een golfbreker
nabij de stroommasten. Hij zag een forel azen en besloot zijn
lijn vlug op lengte te brengen echter zag hij iets heel raars
gebeuren. Er zwom niet alleen een forel maar ook een paling van
een cm of 15. De forel was aan het jagen op deze paling en Bram
zag dan ook dat hij dit palinkje helemaal opvrat. Bram gooide
nog vlug zijn vlieg bij deze forel en warempel hij keerde en
pakte ook nog zijn vlieg. Na de aanslag schoot deze echter los
en liet Bram verbaasd achter. De wonderen zijn de wereld dus nog
niet uit.
Al met al heb ik dus weer wat bijgeleerd en ook de zeebaars is nu
gevangen. Er zitten echter veel grotere exemplaren en als de
tijd daar is en het tij is goed dan gaan we zeker proberen om ze
nog eens aan de schubben te komen.
|
Visverhalen Nederland 
