The Flyfishing Dutchmen

De zoute vlieg

De laatste tijd hoor je steeds meer over het vliegvissen aan de kust en op zee. Nu hebben wij de zee altijd binnen handbereik, maar het blijft moeilijk een stek te vinden. De pioniers schrijven vaak beknopte verhalen en zijn, begrijpelijk, heel voorzichtig met hun informatie. Maar..... Toen mijn vismaat Sjef, al zoekend naar een paar zeeforelpatronen voor Denemarken, in het VNV blad een verhaal tegen kwam van Anne Dikkerboom lokte dat eigenlijk wel uit tot nieuwsgierigheid. Na wat speurwerk kwam Sjef uiteindelijk op de beschreven plaats uit. Het vissen zou pas later plaats vinden.

Sjef in de mist

Zout avontuur

De eerste keer dat we er naar toe gingen was een echte kennismaking. De gedachte van open zee in de Bellyboat trok me eigenlijk helemaal niet. Maar zoals het vismaten betaamd trekt de een de ander vaak over de streep. In het VNV blad had men ook een aantal voorbeelden van vliegen gegeven en natuurlijk bouw je met deze voorkennis je eigen, meest aansprekende varianten. We waren al vroeg op pad. De bewuste dag was er een om niet snel te vergeten. Zo'n verschrikkelijke dikke mist had ik in lange tijd niet meegemaakt;. Sjef ging me voor en na een bochtige en bijna onzichtbare weg, kwamen we op de stek aan. Helaas kon ik niet zien waar we gingen vissen. Af en toe hoorde ik zo'n geweldige misthoorn en keek ik wat zenuwachtig om me heen. Na een uurtje brak de zon door en ineens zag ik wat een mooie, kunstmatige zeebaai we waren beland. Maar wat zo vaak gebeurt als je voor het eerste een stek bevist, er werd niets gevangen. Maar we hadden wel een vis zien springen, en dat gaf de burger moed.

De aanhouder wint...

Augustus. Een mooie dag, licht bewolkt met een noordwester wind. Natuurlijk hadden we ons een beetje verkeken op het springtij. We hadden beginnend tij moeten hebben maar natuurlijk kwamen we op het moment aan dat het water op zijn hoogst was. Gauw het waadpak aan en de bellyboat ter hand nemend de dijk af en met de billen het water in. Al peddelend richting de dam merkten we dat het water al wat begon te zuigen. De meeuwen waren aan het duiken op de vis. Helaas was dit echt richting open water, en met de brullende boten in het achterhoofd leek me het niet zo'n goed plan om deze te volgen.

Bram met een springende fint

Op een gegeven moment bracht ik mijn vliegenlijn op lengte en liet ik mijn vlieg op een blok ketsen. Nadat hij het water raakte liet hem even afzinken. Kleine rukjes gaf ik aan de lijn. En dit herhaalde en herhaalde zich. Na een minuut of 10 kreeg ik een aanbeet. Vreemd idee om in zee water een aanbeet op je vlieg te krijgen. Ik had per slot van rekening nog nooit een zeevis gevangen.. De #6 boog mooi rond. Het werd geen krijsende reel, maar een beetje lijn geven, was voor nu voldoende. Ineens werd de druk minder, het was zo'n zelfde gevoel wat je ook wel eens bij een luchtruim zoekende regenboogforel hebt. Na deze sprong koos de fint voor een laatste diepwater vlucht en ik kreeg opnieuw kleur te zien. Langzaam haalde ik mijn vis naar me toe. Een fint.

Krachtig

De eerste zeevis van mijn leven en dan nog een fint ook. Met kletsnatte handen pakte ik de vis. Ik wilde dit beest op de gevoelige plaat hebben. Na wat foto's ging de fint terug in zijn element. Nog geen 10 minuten later kreeg ik opnieuw een aanbeet. Deze was van een ander kaliber. Hard ging de vis er van door. Nog steeds geen backing maar er werd best wat lijn genomen. Zenuwachtig en diep bonkende schoot de vis alle kanten op . Na een paar minuten kwam ook deze naar boven. Een makreel. Mijn lieve hemel ik vond het werkelijk fantastisch. Het formaat was zeker niet wereldschokkend, maar zijn krachten mochten er zijn. En wat een prachtige "tijgerachtige"tekening had dit beest op zijn rug. Wat een sport. Een lekkere knokker op de vlieg. Ik kan me geen grotere voldoening voorstellen. Alhoewel een mooie zeebaars? Ik zie mezelf ook niet op zo n grote boot staan met een man of twintig en dan met een snoeidikke boothengel een beetje heen en weer raggen, maar dat terzijde.

Ook makreeltjes waren aanwezig

Afgaand tij, weg vis

Het tij zakte verder weg, Sjef kreeg nog een flinke aanbeet. Helaas miste de vis zijn doel. We besloten te stoppen, maar een ding is zeker we gaan zeker terug. Een nieuwe visdag. wederom in augustus, opnieuw gingen we als vismaten op weg. Prachtige blauwe lucht af en toe een wolkje. Na een tijdje vissen ving Sjef zijn eerste finten, niet 1 of 2 nee meteen 8 stuks in een hele korte tijd. Met een klein wit vliegje snel en langzaam strippend. Op het moment dat de vlieg even stil kwam te hangen sloegen de finten toe. Ook ving hij een nog een doublet. Mijn dag was aanvankelijk minder rooskleurig begonnen. Maar het kwam uiteindelijk goed. Bij het afgaand tij had ik nog steeds niets gevangen.

Bram met een mooie fint

Zeebaars

Gelukkig had ik wel vis gevoeld want ik had zo'n 5 aanbeten gemist. Ik besloot om met een wat grotere en zwaardere vlieg richting zeeblokken te werpen. Nog geen 10 minuten later kreeg ik een aanbeet, weer mis, shit. Na nog een minuut of 10 was het weer raak. Een snelle en roerige dril kwam tot een einde en tot mijn grote verbazing had ik weer een vis, geen grote, maar wel de eerste zeebaars van mijn leven. Wat een schitterende vis zeg. Je kunt hem best een beetje vergelijken met onze snoekbaars. Wederom weer een nieuwe vissoort verschalkt. De stekelridder ging terug in het zilte nat. Een mooie dag kwam tot zijn eind. Sjef zijn eerste vissen gevangen, ik mijn eerste zeebaars, wat wil een mens nog meer..... Nog een keer?? Ja we gaan zeker weer terug om de grote jongens te pakken. Tot zover mijn ervaring op het zoute water. Tight Lines,