The Flyfishing Dutchmen

Schwarzwald, Oberwolfach april 2005

Op een bepaald moment leef je er weer echt naar toe. Ruim een half jaar geleden was de datum al geprikt en natuurlijk lijkt het ver weg, maar het komt zo snel dichterbij. De jaarlijkse Duitse trip was een feit. 28, 29 en 30 april zouden we gaan vissen in het mooie Schwarzwald. Het was toch een grotere afstand dan wat we gewend waren. Zes en een half uur rijden volgens het navigatiesysteem van Richard. Dus twee autos volgepakt en we gingen op pad. En deze keer waren beide wagens voorzien van een 27MC zendbakkie. Een geweldige luxe die de onderlinge communicatie erg ten goede kwam, alhoewel..... Ooit een boertje via een bakkie gehoord? Een windje dan?

Gezellig samen rond het kampvuur

Wel een kleine maar heel mooi

Sjef in een prachtige omgeving

Prachtige gekleurde forellen werden er gevangen

Racen maar...

Na een voorspoedige reis, met een snelheid ver boven het Nederlands gemiddelde kwamen we als snel op de plaats van bestemming aan. Bij de hengelsportzaak haalden we de vergunningen en voorzien van de nodige tips gingen we direct door naar Hotel Wolfsklause in Oberwolfach. Een perfecte locatie waar het tot in de kleine uurtjes goed toefen was, zoals later zou blijken.

6 man sterk

Zoals bijna traditiegetrouw was het weer een grote groep met vissers. Richard, Richard, Rob, Sjef Alex en ik. Normaal gesproken geeft een grotere groep nog wel eens wat problemen. Vaak mag er op de verschillende delen van de rivier met een beperkt aantal mensen gevist worden. Gelukkig had Richard hier een perfecte oplossing voor gevonden. Door het hotelwater en het stuk van de plaatselijke hengelsportzaak te bespreken konden we mooi de aaneengesloten stukken rivier bevissen en zaten we toch dicht bij elkaar.

Snel beginnen zoals gewoonlijk

Normaal gesproken is het gezelschap niet zo snel, maar met het kolkende rivierwater in het vizier gaan alle processen een stuk sneller. Het was even puzzelen en na wat zoekwerk hadden we die strecke goed in beeld en konden we aan de slag. Sjef, Alex en ik begonnen in het hotelwater te vissen. Een prachtig afwisselend stuk rivier met snelle stukken en diepe pools. Verschillende stroomversnellingen en grote stenen zorgden voor mooie zuurstofrijke en dus visrijke plaatsen. Het water was helder maar ook opmerkelijk donker van kleur.

Altijd mooi weer

Aangezien het een water is waar niet met de streamer gevist mocht worden besloot ik te kiezen voor de goudkop pheasant tail. Dat bleek, wederom, een regelrechte knaller te zijn. En dat allemaal voorzien van een warme dag. Het werd die dag 23 graden en licht bewolkt. Echt genieten dus.

Lekker peuteren

Na een halve dag peuteren hadden we allemaal onze vissen gevangen en tot voor rivierbegrippen nog best grote vissen ook. Het gaat hier echt om een forellenwater, de bruine forellen vormen de grootste bezetting van dit water. Regenbogen ving je er af en toe tussendoor en waren doorgaans groter en sterker dan de bruintjes. Zonder uitzondering kan ik zeggen dat alle vissen schitterend van kleur waren en vol vechtlust. De eigenaar van het hotel vertelde me dat de forellen in de paaiperiode worden gevangen en vervolgens afgestreken. Het opgekweekte broed wordt hierna weer uitgezet in hetzelfde water. Zo houden ze de vissen onder controle. Overigens was het Hotel water alleen “Catch and release“.

Toch weer heerlijk zo’n halve liter Weissbier

Na een dag hard werken krijg je natuurlijk dorst. En die weten ze in Duitsland prima te verhelpen. Ook trek weten ze bijzonder effectief te bestrijden. Met een heerlijke bord eten en een halve liter witbier voel je je weer mens. De kookkunst van de eigenaar was perfect te noemen. Onder het eten werd de visdag werd doorgenomen. Ook werden de tactieken voor de volgende dag besproken. Na het nodige drinkwerk maakten we ons op voor de volgende visdag. Alleen moest er nog wat gesnurk worden getrotseerd, hè Sjef.

Prachtige natuur, heerlijk om te vissen

Tegen de stuw zag je de forellen springen

De tweede dag

De 2e dag visten we op het water van de hengelsportzaak. Hier was het voor ons minder eenvoudig een vis te vangen. De gemiddelde diepte was een centimeter of 25, met enkele hele diepe pools die alleen na flinke klimpartijen te bereiken waren. Ik bleef op deze dag steken op maar 3 vissen, maar de schoonheid van de bruintjes was zeer mooi. Inmiddels was deze dag de temperatuur al gestegen naar een ca 27 graden en er waren vrijwel geen wolken. Ik denk wel dat er op dit water meer te vangen is in de warmere perioden. Denk aan de zomer. Volgens mij moet het vissen met de droge vliegen hier uitkomst kunnen bieden. Voor mijn gevoel was dit een mindere dag. Maar de omgeving, het mooie weer en de schitterende natuur maakten een hoop goed. Ik besloot het diner in te gaan met een enorme tonijnbiefstuk, had ik toch nog een flinke vis nietwaar. De eigenaar vroeg of we nog even gezellig buiten wilde zitten. We verklaarden hem voor gek want onder de heldere sterrennacht was het inmiddels aardig koud geworden. Maar, daar wist hij wel wat op. Een groot blok hout voor zien van een ingezaagd kruis door de kern van het blok werd overgoten met lampenolie en vervolgens aangestoken. Toe het hout begon te branden werd dit een perfecte hout kachel die ons voorzag van de benodigde warmte. Had je het koud schoof je gewoon dichterbij. De verhalen van de afgelopen dagen kwamen in rap tempo voorbij. Af en toe ondersteund door lichaamsgeluiden waarvan ik de benamingen even zal weglaten. Na het nodige bier, ijs en voor sommigen whisky was het tijd om het bed op te zoeken. Maar dat ging niet voor iedereen meer in een rechte lijn, hips.

De krenten uit de pap vissen

Dag 3 de laatste dag werd ook een selectieve dag. Wij kwamen wederom op het hotelwater. En omdat we dit stuk inmiddels een beetje hadden leren kennen besloten we allemaal de krenten uit de pap te vissen. Ik kwam op een mooi langzaam stromend gedeelte waar ik een flink aantal vissen wist te bemachtigen, met de nimf en later ook met de droge vlieg. Juist dat laatste heeft voor mij altijd iets speciaals. Ook nu ving ik af en toe een regenboogforel tussendoor. De tempratuur was inmiddels opgelopen tot 29 graden en met deze warmte viel vissen niet altijd mee.

Weer naar huis toe

En toen kwam het einde echt in zicht. Op de afgesproken tijd taaiden we af en zochten we nog een bakker waar we belegde broodjes konden eten. Na een goede thuisreis en de laatste tussenstop aan de grens scheiden we onze wegen en was het visavontuur weer voorbij.

Mocht je na het lezen van dit verhaal geïnteresseerd zijn in dit viswater, en ik kan jullie het vissen in rivier de Wolf van harte aanbevelen, dan raad ik je aan om eens te kijken of te reserveren bij: http://www.echle-wolfsklause.de/

Wat doen we volgend jaar?
Bram