Vissen op de Obere Mohne april 2003
Eindelijk was het zover, na maanden van uitkijken en voorbereiden was de tijd weer snel naderbij gekomen. Verleden jaar op de Fly-fair hebben we staan te praten met 2 medewerkers van Brinckhoff (die van die dikke catalogus) en
het bleek dat ze in maart 2003 de rechten kregen over een bijna 10 km lang vliegviswater genaamd de Obere
Mohne. Deze rivier was gelegen aan de Mohnensee, werkelijk een prachtig stuk natuur. Wij waren natuurlijk een en al oor want naar een aantal jaren op de Kyll wilden we wel eens iets anders.
Op de bindavond werden de plannen gesmeed en we besloten het erop te wagen. Vismaten Bram, Rob, Richard en Richard
(Ries genaamd ,anders kijken ze allebei de hele tijd als je ze roept) en ikzelf zagen het natuurlijk helemaal zitten op deze nieuwe locatie. Naar verluidt zwommen er daar alleen maar zeer grote forellen rond. We besloten om te vissen van donderdag tot en met zaterdag. Dan kun je op zondag nog even bij komen van de vermoeienissen van 3 dagen de hele dag
vissen. Ries nam de organisatie op zich en regelde de vergunningen en het hotel waar we zouden verblijven. (Goed gedaan jochie) . Toen moest er natuurlijk nog gebonden worden want je hebt natuurlijk nooit genoeg bij op zo’n trip.
Eindelijk we gingen......
We spraken af bij Rob in de meern en van daaruit was het ongeveer twee en half uur rijden tot onze bestemming. We kwamen om ongeveer 9 uur aan op onze bestemming en moesten de vergunningen op halen in de winkel van Brinckhoff gelegen aan de
Mohnensee. Nou als je ooit een prachtige winkel op vliegvisgebied wilt zien moet je daar beslist eens gaan rondneuzen.
De gasthoff waar het
goed toeven was
Hier de vismaten aan een
lekker bord
eten met een
grote pot weissbier
V.l.n.r. Rob, Richard, Bram
en
Ries (Richard)
Een kromme hengel,
de dril is hevig en
een
prachtige regenboog was
het resultaat
Dat er kopvoorns
rondzwommen was te merken.
Deze was 44 cm lang en
werd gevangen
door Sjef
Ongelofelijk wat een diversiteit een
vliegvisbenodigdheden. Prachtige zaak en een hartelijke ontvangst door de medewerkers en Brinckhoff zelf. We kwamen in de winkel van Brinckhoff nog 3 Nederlanders tegen die ook op dezelfde rivier gingen vissen.
We bleken ze te kennen van het NK vliegvissen. Het bleek dat we ze iedere dag wel tegen zouden komen en dan werden natuurlijk de nodige verhalen en ervaringen uitgewisseld.
Iedereen moest natuurlijk weer iets kopen want je hebt nooit genoeg spullen om te vliegvissen dat blijk wel. Bram uiteindelijk maar naar buiten gedirigeerd want anders had hij daar volgens mij 2 dagen binnen gezeten. Hierna gelijk door naar ons hotel om in te checken. Tot onze verbazing bleek dit hotel direct aan de rivier te liggen.
Let op
Je moet wel weten dat je op het water van Brinckhoff alleen maar mag vissen met minimaal een aftma 6 en 25 honderdste en GEEN weerhaak. Je wordt iedere dag
gecontroleerd en na twee waarschuwingen kun je vertrekken.Vraag
de reglementen van te voren op zodat je niet voor verrassingen
komt te staan.
Omkleden !!!
Vlug de spullen de kamer op en omkleden maar. We besloten naar een mooie stek te gaan niet ver van ons hotel. Prachtige
natuur, echter het water bleek niet zo snel te stromen als normaal. Dit kwam door de laagste waterstand in 10 jaar. Je zag niet veel leven in het water maar Bram had binnen 5 minuten de eerste mooie regenboog van dik over de 50 cm te pakken.En beresterk dat ie was. Naderhand lukte dit bij iedereen. Alleen echt grote forellen werden er die dag gevangen. Echter het bleek geen water te zijn waar iedere ingooi per definitie tot een beet leidde. Later kwamen we terecht op een stuk waar het riviertje overging in een stroomversnelling en hier bleken de grote jongens en dames zich schuil te houden. Bram haalde onder een overhangende boom een regenboogforel van 73 cm tevoorschijn. Een werkelijk prachtige vis, zie de foto.
Ries pakt hier ’s-middags een bruine forel om jaloers op te worden.
Weissbier en werpen
Tegen een uur of vier besloten we terug te gaan naar ons hotel om daar te gaan eten.De Nederlanders die we bij Brinckhoff waren tegengekomen zaten daar ook op het terras te eten en het werd een gezellig samenzijn waarbij veel werd gelachen en de ervaringen werden gedeeld. We besloten nog een paar uurtjes de avond in te vissen. Echter met de nodige potten weissbier in mijn lijf merkte ik toch dat het dan een stuk moeilijker vissen is. De eerste drie worpen resulteerde gelijk in 3 grote bomen aan de overkant. Gelukkig ging het naderhand beter en iedereen wist weer een paar vissen te vangen. Voor het naar bed gaan nog een weissbiertje genuttigd en toen de welverdiende slaap.
Dag 2
Vroeg uit de veren en dan een heerlijk ontbijt en hierna weer snel naar de waterkant. We besloten nu te beginnen achter een stuw. Hier zouden de echt grote jongens moeten zitten want er waren hier zeer diepe poels aanwezig. Het water stond echter laag maar achter de stuw werden een paar prachtige forellen gevangen met witte vinnen. Volgens Rob zijn dit een soort roofforellen Saiblingen genaamd. Zeer sterke en prachtige vissen.. Ries kreeg een aanbeet in een diepe poel en na een gevecht van diverse minuten schoot de haak los. Het gevloek dreunde nog lang na in de bergen. Even verder op ving hij weer een kapitale vis echter tijdens het drillen schiet zijn looping joint van de lijn los. Dag forel en weer het nodige
gegodver. Jammer Ries volgend jaar beter.
Bram met een prachtige
regenboog van 73 cm.
Sjef op de laatste zeer
regenachtige dag met
een prachtige regenboog
van 64 cm.
Saibling pakt forel
Na de middaglunch gingen we het weer proberen en ik zag een stuk links van mij een kolk en riep vismaat Bram. Deze ging het gelijk daar proberen een hij vangt gelijk een forel van rond de 15 cm echter krijgt hij gelijk een klap op zijn hengel. De forel was gegrepen door een zeer grote forel. Bram schrok zich wezenloos echter liet deze grote vis tijdens het drillen los en liet ons allebei ontdaan achter.
Gelijk zetten we er allebei een streamer op van een
forelimitatie. Na een aantal wordpen dacht Ik dat er allemaal
kleine visjes achter mijn streamer aanzwommen echter bleken dat
de witte vinnen te zijn van die grote Saibling. Deze vis pakte
echter de streamer niet. Helaas pindakaas. Op dit stuk had een van de Nederlanders een forel gevangen van 80 cm. Dus ze zaten er wel degelijk. Ikzelf kreeg een aanbeet en deze trek de nimf met 25 honderdste er gewoon vanaf. De andere vismaten vingen ook weer allemaal hun visje dus iedereen keerde met een voldaan gevoel weer terug naar het hotel. Na het avondeten nog even terug en toch allemaal weer een visje gepakt. Brinckhoff himself kwam ons controleren en liet zien waar en hoe je de forellen te pakken kunt krijgen. Een zeer aardige vent met een nog leukere vrouw die ook nog heel goed kan vissen.
De laatste dag
Deze verschilde nogal van de twee vorige dagen, het weer was radicaal omgeslagen. De vorige dagen waren schitterend geweest met veel zon en nu regende het de hele dag. We besloten naar het begin van het parcours te gaan en dan helemaal terug te vissen naar het hotel. Er zaten hier werkelijk prachtige brede ondiepe stroomversnellingen maar echter niet met de hoeveelheid vis die je normaal in de Kyll aantreft. Er werd sporadisch een visje gevangen maar we kwamen uiteindelijk toch weer uit op het stuk van de overgang naar de grote stroomversnelling. Hier lagen toch de grootste en dikste vissen. Ikzelf pakte in de laatste uren nog een prachtige regenboog van 64 cm die mijn zwarte woolybugger zowat opvrat (zie foto). Bram had een offday, hij kreeg diverse nazwemmers maar het blijkt toch wel dat ook deze grote vissen zeer snel gedresseerd zijn. Bram zette zijn zinklijn erop en probeerde het met een
boobie. Diverse grote vissen kwamen achter de boobie aan maar hij kon ze niet verleiden tot een aanbeet.
Conclusie :
De Obere Mohne is een prachtig water echter volgens ons met niet de grote aantallen vis die je op de Kyll kunt aantreffen. Wel is het formaat vis beduidend groter dan op de
Kyll. Alle vis is gemiddeld 50 cm. Een vlagzalm heeft geen van ons kunnen vangen.
Vismaten Rob,Richard, Ries en Bram weer hartelijk bedankt voor de fijne dagen samen doorgebracht. Ik kijk al weer uit naar volgend jaar.
|
Visverhalen Internationaal 
