The Flyfishing Dutchmen

Hanningfield 21 april 2007

Het vissen in hanningfield met onze Belgische visvrienden van de Fario Flyfishingclub zou dit jaar op 21 april worden gehouden. Het zou een memorial wedstrijd worden, dit om 2 overleden leden te eren. Wij zouden weer met zijn vieren gaan vissen, Richard, Richard (Ries), Bram en Sjef. Zoals ieder jaar waren we weer van harte welkom bij de familie Deltombe. Het moet voor hun toch ieder jaar weer een opgave zijn om deze 4 Pollanders een slaping aan te bieden. Het wordt namelijk een stuk drukker als wij er zijn. Dit jaar besloten we om ’s-middags al te vertrekken naar België zodat we dan Brugge eens konden verkennen. Zo gezegd, zo gedaan en we arriveerden op vrijdag rond half 4 bij de familie Deltombe. Na de gebruikelijke plichtplegingen stond het eerste biertje op tafel en er zouden er gedurende de avond nog een aantal volgen.

Buzzers, eindelijk eens in het echt gezien,
let op de oranje/gele wangetjes.

Brugge, een mooie stad

Na een rondleiding in het wonderschone Brugge gingen we gezellig een hapje eten. Na het eten kwam vismaat Cris ons vereren met zijn bezoek. De vaste hanningfield vismaat van Jan kon er dit jaar niet bij zijn. Frederique had familieverplichtingen en kon daarom niet mee. Cris zou een zeer goede vervanger zijn bleek achteraf. Na het eten nog even lekker borrelen in het stamcafe van Jan en daarna lekker naar huis. Cris kwam ook nog slapen bij Jan dus gezelligheid troef. Jan kreeg een kleine dip en viel op de bank in slaap, wij pakten nog een kleine versnapering alvorens wij ook naar bed vertrokken. Rond 1 uur hadden we de slaap te pakken en na wat gesnurk van deze en gene ging de wekker af om half 4. Wederom een zeer korte nacht dus. Vlug de broodjes gesmeerd en Katrien had weer voor alles gezorgd. Wat een lieve en goede vrouw heeft onze Jan toch. Vlug naar Fario alwaar we om half 5 zouden vertrekken, zoals gewoonlijk moesten we ons weer haasten om op tijd te komen.

Vertrekken maar

Na iedereen weer de hand geschud te hebben vertrokken we naar Engeland. Het bleek weer een lange reis te worden. Na dik 5 uur kwamen we aan op onze bestemming (1 uur naar Calais, 2 uur met de boot en 2 uur naar Hanninfield) . Hanningfield lag er prachtig bij, zonnig (20 graden) en met een prachtige kabbel op het water. Vlug de hengels klaar maken, boot inrichten en snel het water op.

Gezellig tafelen in Brugge
Altijd gezellig en sfeervol

Vismaat Bram in opperste concentratie

De vismaten Sjef en Bram
gezamenlijk in het bootje

Naar rechts en dan naar de rechterzijde?

Normaal vissen altijd op de rechterzijde van het meer en dan varen we aan het einde van het meer naar rechts. Ook dit jaar wilden we daar ons geluk beproeven. Echter zagen we dat bijna alle boten aan de linkerzijde lagen. Het leek wel een armada zo dicht alles op een kluitje lag. Wij hadden hier geen zin in en visten gewoon waar we altijd visten. Hier lagen een vijftal boten en we konden dus vissen waar we zelf wilden. Vanaf de kant werd goed gevangen en wij dachten hier onze slag te kunnen slaan. Het zou totaal anders uitpakken. De vis was niet te verleiden op wat voor manier dan ook. Sjef pakte de eerste vis van de dag en Bram miste wat aanbeten. Rond om je heen zag je duizenden buzzers uit het water komen dus buzzers hadden de vookeur.

Wel vis maar niet veel

Na alles uit de kast getrokken te hebben met drijvende lijnen, intermediates en zinklijnen bleek de vis niet te verleiden. Later zou blijken waarom. Om een lang verhaal kort te maken, Bram en ik hadden aan het einde van de dag ieder 2 vissen. Diverse aanbeten werden gemist of de vis schoot los van de haak. Vismaten Richard en Richard hadden er 2 en 4 en Richard (Ries) pakte zijn 4 vissen in een half uur (om 4 uur ’s-middags). Op een paar mensen na had iedereen slecht gevangen.

Jan de Besten

Bij terugkomst hoorden we dat Jan een topdag had gehad. Navraag bij Jan leerde ons dat dit ook het geval was. Jan had ’s-morgens staan te praten met een local en die vertelde hem dat hij de linkerhoek in moest gaan. Hij en Cris voeren gelijk naar die hoek en kregen een superstek. Het bleek dat bijna alle vis zich verzameld had in deze hoek. Alle boten naast en achter hun kregen wel beet maar de vis zat te geconcentreerd. Een tweetal boten vingen de ene vis na de andere terwijl de andere boten het nakijken hadden. Het kan verkeren in de visserij.

Volgende keer beter

Het was voor ons wel een teleurstellende dag omdat de verwachtingen hoog gespannen waren. Jan vertelde hoe hij gevist had en wij moesten constateren dat wij eigenlijk op exact dezelfde manieren gevist hadden. Dat maakte onze dag toch nog een beetje goed. Voor volgend jaar toch weer beter opletten en nog beter voorbereiden want dat kan je dag helemaal goed maken. Desondanks houden wij niet zo van dat massale om met alle boten bij elkaar te gaan liggen. We hebben weer wat nieuwe technieken geleerd en het blijkt dat wij op onze zuiderburen gewoon een grote achterstand qua vistechnieken hebben. Zij mogen overal vissen met 3 haken en soms zelfs met 4. Hun vliegen zijn hier ook op gebouwd. In Nederland mag dit in principe nergens en zodoende kun je dit ook niet leren. De opbouw van de leader is zeer belangrijk en het vissen met de Bung is helemaal onbekend. We hebben weer goed gekeken en geluisterd en komen volgend jaar weer beter voor de dag. Tijdens het schoonmaken van de vis (je moet maximaal 8 vissen per persoon per dag meenemen) bleek dat alle vissen barstensvol Buzzers zaten. We hadden hier ook meegevist maar niet met het gewenste resultaat.

Conclusie

Het was weer een supergezellig weekend, uiteindelijk hebben we toch wel lekker gevist en we hebben veel geleerd. wat wil je nog meer. Wat wel opbreekt is de lange reistijd, we stonden ’s-morgens op om half 4 en we waren ’s-nachts thuis om half 4. Bram zelfs om half 5, het feit dat we niet meer met de shuttle gaan maar met de boot maakt de reistijd aanzienlijk langer. Volgend jaar toch maar eens kijken hoe we dit gaan aanpakken. Maar een dag niet gevist is een dag niet geleefd.