Hanningfield again
Op 19 april zouden we weer gaan vissen op het prachtige viswater in Hanningfield gelegen in Engeland. Verleden jaar waren we er voor de eerste keer met onze visvrienden van de Fario Flyfishing Club geweest.
Deze club organiseert ieder jaar dit uitje naar Engeland en ook dit jaar konden we wederom inschrijven. Ook onze visvrienden Richard en Richard waren ditmaal van de partij. Zij gingen dit jaar voor de eerste keer mee en waren zeer enthousiast om deze visserij eens mee te maken. Dit vooral na onze (sterke) verhalen van verleden jaar.
 Hanningfield,
een prachtig engels clubhuis
Het is zover, we gaan.....
Eindelijk was het dus zover, op vrijdag rond de klok van 17.30 zouden we vertrekken naar België alwaar we zouden overnachten bij onze visvriend Jan Deltombe en zijn lieftallige vrouw Katrien.
Gevangen aan de bloodworm
Vismaten Richard en Richard
Een heerlijke dril
Forel van 65 cm
en een gewicht van 3,6 kg
Ook met een visje waren
ze te vangen
Vismaat Jan en duveltjesbier,
dat gaat niet samen
Na een voorspoedige reis kwamen we om 20.30 uur aan op onze plaats van bestemming alwaar een hartelijke ontvangst volgde door het voltallige gezin Deltombe. Jan’s vismaat Frederic was helaas verhinderd wegens werkzaamheden maar kwam na een lange reis vanuit Keulen alsnog even voorbij om kennis te maken. Jan had wat moeite met zijn lichamelijke gesteldheid maar dat kwam vooral door een aantal Duveltjes die hij die middag al genuttigd had. Na de kennismaking werd het een gezellig samenzijn waarin het Belgische bier en de rode wijn weer rijkelijk vloeiden. Katrien was weer de perfecte gastvrouw zoals altijd en we werden voorzien van een heerlijk bord spaghetti, voor sommige van ons zelfs 2 of 3 (ongelofelijk maar waar). Na enkele pintjes en vele sterke verhalen toch maar naar bed gegaan en om 00.30 uur lagen we in ons bedje. Dit was echter maar van korte duur want om 03.30 uur liep de wekker al weer af en was het tijd om op te staan. Na een goed ontbijt werden de broodjes gesmeerd voor de dag en zoals gewoonlijk had Katrien ons weer van allerhande lekkernijen voorzien. Helaas voelde Katrien zich niet zo lekker en ze moest bij het afscheid verstek laten gaan. Katrien beterschap.
Half 4 opstaan is wel vroeg
Vlug de auto ingeladen en naar het clubhuis van Fario want om 05.00 uur stond het vertrek gepland. We waren keurig op tijd en na het nodige handjes schudden kon de heenreis beginnen. We hadden pech met de Shuttle en kregen een wachttijd van anderhalf uur voordat de overtocht kon beginnen. Na een voorspoedige reis kwamen we om 08.30 uur (engelse tijd) aan op het prachtige complex van Hanningfield. De hengels werden in gereedheid gebracht en bootnummers werden doorgegeven. Vlug de boot in, start your engines en varen maar.
Vissen maar
Na een kwartiertje varen werd de drogue overboord gezet en het vissen kon beginnen. Na een aantal worpen kreeg ik de eerste beet waarop ik echter niet kon aanslaan. Echter pakte Bram hierna gelijk de eerste van de dag dus voor hem was de nul al weggestreept. Binnen 5 minuten pakte ik ook de eerste van de dag dus onze dag kon al niet meer kapot. Ook bij de andere boten om ons heen zagen we dat er gevangen werd. Vismaten Richard en Richard hadden ook al gauw een vis te pakken echter het scheppen van deze vis bleek nog een nieuwe ervaring voor deze twee heren te zijn. Maar ze leren snel en ook hun eerste vis lag al snel in de boot.
Belgie nummer uno
In ons bootje hadden we allebei redelijk snel een aantal vissen gevangen maar het werd al snel duidelijk dat het niet zo gemakkelijk zou gaan als verleden jaar. Bij onze Belgische vismaten Jan en Frederic zagen we regelmatig hun hengel zo krom als een hoepeltje staan. Het bleek dat zij dit jaar de juiste plek hadden gevonden en de ene na de andere vis werd geland. In Hanningfield ben je verplicht om 8 vissen (per persoon) mee te nemen en na de vangst van deze 8 vissen geldt er dan sinds verleden jaar Catch en Release. Zij zaten dus heel snel op hun maximum terwijl wij er samen pas 8 hadden. Dus snel verkassen en proberen een goede plek te vinden waar ze wel weer te vangen waren. Na enige tijd begonnen we weer te vangen en het gevoel van het vangen van deze prachtige vissen was weer heerlijk.
We visten met een zinklijn met daaraan 3 nimfen, even aflaten zinken en strippen maar. Soms gevolgd door een enorme ruk, lange sterke run en prachtige sprongen. De Hanningfield forel is een prachtige sterke forel te vergelijken met de forellen in het oostvoorne meer. Lange runs en blijven vechten, heerlijk.
Dit is een big-one
Op een gegeven moment krijg ik een enorme ruk op mijn hengel, dit gevolgd door een lange run. Ik dacht in eerste instantie dat de vis verkeerd gehaakt was maar dat bleek dus niet het geval. Er zat een prachtige grote dikke forel aan de andere kant van de lijn die maar niet tot stoppen te dwingen was. Na ettelijke runs kon uiteindelijk de vis door vismaat Bram geland worden en het bleek een prachtige regenboogforel van 65 centimeter te zijn. Later bij de weging bleek haar gewicht 3,6 kg te zijn. Vismaat Bram en ik hadden even de bibbers en na de nodige foto’s gemaakt te hebben visten we weer verder. We vingen er nog een aantal en hadden een perfecte dag vergezeld van prachtig weer. We besloten rond 17.00 uur te stoppen en we voeren op ons gemak terug naar het prachtige clubhuis van Hanningfield. Vlug de vissen schoongemaakt en verder wachten tot alle vissers weer terug kwamen. Iedereen had wel een aantal vissen gevangen waaronder enkele prachtige exemplaren. Jan en Frederic hadden voortreffelijk gevangen en ook Richard en Richard hadden op hun eerste hanningfield vistrip een aantal vissen gevangen.
Wederom een perfecte organisatie
Ik kan wel stellen dat het weer een voortreffelijk georganiseerde dag was waar we met veel plezier op terug kijken. Jan, Katrien en Frederic weer hartelijk dank voor jullie goede zorgen.
De vistrip voor het oostvoornse meer en de maasvlakte wordt gepland, zeker en vast.
Het zootje ongeregeld
|
Visverhalen Internationaal 
