De Grote prijs van Tienen. 22 maart 2009
We hadden er al weer een lange tijd naar uit gekeken. Nadat Richard Prick van Wely voor ons de inschrijving en de betaling netjes had verzorgd was de wedstrijddag dan eindelijk aangebroken.
Het was 5.30 verzamelen op de Carpool plaats. Vanaf Utrecht was het toch ruim 2 uur rijden en na de tussenstop in s-Hertogenbosch gingen we dan op pad. Richard had een schitterende bus meegenomen waarin we ruim konden zitten en vorstelijk begonnen we onze weg Richting Tienen.
Eerst een lekker stukkie karren
Rond 8.00 uur waren we aangekomen op de plaats van bestemming. Voor de meesten onder ons is het altijd weer een weerzien van Nederlandse en Belgische clubleden, vrienden en medevissers. Hierna snel een nummer getrokken voor de allerbeste plaatsen aan het water. Traditiegetrouw doet Sjef dit altijd. En, dus weer een prima plek geloot!
Brouk Lake, een mooi clubwater
Briefing
Na de korte briefing gingen we terug naar de auto om alles verder in orde te gaan maken voor de wedstrijd. Want ondanks dat het er altijd gemoedelijk en gezellig aan toe gaat, weet iedereen natuurlijk wel waar het om gaat. We togen naar het water met tas, hengels en schepnet. Voor Sjef zaten er 3 hengels in de steun net als voor mij. Ik besloot te starten met de intermediate lijn.
Prachtige water met mooie forellen
Effe rusten tijdens de pauze
Rob op zijn gemakkie
De enige vrouwelijke
deelneemster Annemarieke
Richard onze chauffeur
En dan sta je weer
Enigszins gespannen wachtend op het moment wat komen gaat. Als de kwijlende Pavlov hond stonden we te wachten. Niet op het belletje maar op de toeter, het startsignaal voor de wedstrijd. En het signaal kwam! De lijn ging het water op en de vis viel direct aan. Sjef haakte direct al vis, ik miste vis. Volgens de onderlinge code elkaar direct helpen met scheppen, net overgeven en meteen verder vissen. De forellen zijn in het begin nog gretig en daar maakten we maximaal gebruik van. Ook knalden ze, met lijnbreuk en vliegverlies tot gevolg, keihard op de vliegen.
Natuurlijk heb je goede en minder goede plaatsen. In ieder geval visten we deze morgen voor wat het waard was. En ondanks de aantallen vissen die werden gemist of die van de haak schoten kwamen we op een goede gemiddelde voor deze morgen. Na de inspannende vier ochtendsessies was het tijd om een hapje te eten. Traditie getrouw vraag je op de weg naar de kantine hoe de anderen hebben gevist. Op deze manier krijg je een aardig beeld van de aantallen en de kansen op een goede plaats.
Lekker aan de lunch
Tijdens het middageten, een kop soep en een broodje braadworst werden we door Sjef nog getrakteerd op een enorme Indonesisch gekruide spareribs. Met vette handen en gekleurde mondhoeken gingen we terug naar het water. De wedstrijdkoppels waren er weer helemaal klaar voor. Rob Stolker en Annemarieke Slinger, Richard Prick van Wely en Richard Beemer, Sjef van Kessel en ik. Wij waren klaar voor de middag sessie!
De middagsessie
De start van de middagsessie stonden we op een goede plek maar het leek er op dat de vis enigszins verder van ons vandaan zat. Toch haakte Sjef weer een forel. Inmiddels waren de vissen moeilijker te verleiden en niet op grote vliegen te vangen en daarom schakelden we over op buzzers, en pheasanttail nimfjes. Met resultaat!
Buzzers!!!
We vingen er deze middag nog 3 vissen bij. Enkele op zelf meer dan 30 meter uit de kant. Hier was de tactiek zo ver mogelijk de lijn uitwerpen en vervolgens laten meedrijven met de wind en de buzzers hun werk laten doen. Na het laatste eindsignaal was het gedaan. Met een redelijk tevreden gevoel bespraken we de foutjes en de leermomenten nog even door. Natuurlijk zullen we heel weinig kans maken om een dergelijk kampioenschap op onze naam te schrijven. Maar bij dergelijke wedstrijden leren we ontzettend veel bij. Juist dat leren, naast het plezier om met elkaar een wedstrijd op forel te vissen, is een inspiratie om mee te blijven doen aan deze wedstrijden.
Altijd goed geregeld
Het gehele Team van Tight Lines en de aanwezige controleurs hadden het weer prima voor elkaar. De ontvangst is altijd hartelijk, de organisatie is goed voor elkaar. En er zijn zelfs voor alle koppels (maximaal 36) altijd mooie prijzen in de vorm van hardware, brillen, tassen en lijnen. Maar ook pakketten met bindmaterialen waar je iets aan hebt. Alleen maar winnaars dus.
De totaaluitslag en uitslagen van de Nederlandse koppels vind je hieronder.
Klik hier voor de uitslag.
Voor meer informatie over de wedstrijden en evenementen kijk dan eens op http://www.tightlines.be/
Bram Zanis
|
Visverhalen Internationaal 
