The Flyfishing Dutchmen

Mei 2008. Europese kampioenschappen Vliegvissen in Cantabria te Spanje

Na het vissen van de voorselecties waren na de laatste finalewedstrijd de plaatsen bekend. Voor mij eindigde het seizoen NK 2007/2008 in een 6e plaats. Met deze plaatsing kwam de deelname aan een EK of WK flink dichterbij. Via de toenmalige wedstrijdcommissaris kwam het verzoek om aan te melden voor een deelname aan een van de grote wedstrijden.

Alle landen waren vertegenwoordigd

Het WK in Nieuw Zeeland liet ik voor wat het was. Uit financiële overweging had ik besloten me hier niet voor aan te melden. Voor het EK in Spanje was ik echter wel graag bij de Nederlandse afvaardiging en de aanmelding was dan ook snel verzonden.

Toen de officiële inschrijving en bevestiging via Sportvisserij Nederland waren ontvangen begon het pas echt te kriebelen. En het gevoel werd alleen maar beter. Zeker toen het ook goed klikte met de andere deelnemers. Alleen al van HSV De Bilt gingen er 3 mensen mee. Rob Stolker, Richard Prick van Wely en ik. Samen met Edward van der Heul en Martin de Ligt. Vrienden voor het leven.

Na de voorbereidende bijeenkomsten en vliegbindsessies groeiden we steeds meer naar elkaar toe en werd er voorzichtig toegeleefd naar de uiteindelijke vertrekdatum. Zondagavond 11 mei 2008 vetrokken Richard en ik Richting Spanje.

Na zo’n 19 uur sturen kwamen we aan in Spanje. Na een strenge douane onderschepping, ik week op het laatste moment uit naar een andere grenspoort en dat was blijkbaar verdacht, konden we weer gaan. De douaniers wensten ons allebei veel ’Merde’ toe. Blijkbaar was dit de Franse manier om iemand veel geluk te wensen.

Niet lang na het passeren van de Spaanse grens ontsnapten we aan een kettingbotsing. We kwamen net uit de tunnel en ineens begon iedereen te remmen. De 3 auto’s achter ons klapten op elkaar. In de achteruitkijkspiegels konden we zien hoe het glas en de bumperdelen door de lucht vlogen. Wonder boven wonder was ik net op tijd weg en konden we zonder problemen onze weg vervolgen.

Eindelijk kwamen we aan in Torrelavega

Het was er warm en toevallig kwamen Rob en Edward tegen op de parkeerplaats bij het hotel. Zij waren al een paar dagen eerder aangekomen en konden zo mooi de boel verkennen.

Na het inchecken namen Richard en ik even onze rust. Het hazenslaapje op de hotelkamer gaf ons weer een beetje kracht. Maar niet lang hierna moesten we ons melden in de lobby. De Team Captains meeting en de loting zouden gaan beginnen. Altijd spannend.

Mooie meren om te bevissen

Maandag 12 mei 2008

Het was tijd voor de officiële opening en de mars door de stad Torrelavega. Onder begeleiding van doedelzakken (ja, in Spanje!) en trommels en gewapend met de Nederlandse vlag, gingen we team voor team richting het centrum van het stadje. Na de verschillende toespraken van de Gouverneur, de burgemeester en nog wat mensen van de organisatie werd de avond afgesloten met een bescheiden hapje en plaatselijke Spaanse wijnen. Hierna volgde ook nog een korte teammeeting. En na de nodige peptalk van Team Captain Rob taaiden we af. En wat hebben we die nacht goed geslapen. We waren bekaf.

Dinsdag 13 mei 2008

Deze dag zou in het teken staan van het verkennen van de viswateren. Alles was nog wat onwennig, maar na de briefing had iedereen zijn badge en week indeling ontvangen. En vanaf nu was het duidelijk welk programma we zouden gaan volgen. Wel werden de teams gesplitst en er werd geoefend op het hooggelegen bergmeer of op een rivier. Edward, Richard en ik gingen vissen op het forelmeer. Martin en Rob gingen trainen op de rivier. En in de middag waren de rollen omgedraaid.

Prachtige natuur

Rob in opperste concentratie

Mooie snelstromende rivieren

Bram zijn eerste EK

Het EK team

Slecht weer

Onze EK trots - v.l.n.r.:
Edward van der Heul,Richard Prick van Wely,Bram Zanis
Martin de Ligt en Rob Stolker

Richard aan de bindtafel

Zeer snelstromende rivieren

Bram met zijn eerste vis van het EK

Bram in actie

Na een bijzonder taaie dag en een paar missers werden we weer opgehaald door de bus en weer netjes afgezet bij de rivier. En na deze sessie aan het eind van de dag bij het hotel. De avond werd afgesloten met een redelijk goed diner met de bijbehorende wijnen.

Woensdag 14 mei 2008

Mijn ochtend sessie begon op de Rivier Ason Arredondo. Een prachtige rivier met laag water. Ondanks dat stroomde de rivier enorm snel. Naast de spanning van de eerste wedstrijd en de moeilijk bevisbare rivier leverden mijn inspanningen geen enkele vis op. Gevoelsmatig leek het als of er geen enkele vis in mijn water zat. De hele heat heb ik grotendeels op mijn hurken en gebukt afgevist, helaas zonder resultaat. Mijn eerste blank.

De middag sessie. Op het meer Laka Alsa San Miquel de Aquao. We werden met de bus naar een hooggelegen bergmeer gebracht. Een schitterend water met een kleur blauw die je normaal alleen ziet bij zeer luxe cocktails. Geflankeerd door een schitterende natuur, veel groen en mooie bergkammen. Mijn bootpartner was Milan Çubík. Een Tsjechische coach waarmee ik en later het gehele team, vriendschap mee hebben gesloten. Maar daarover een andere keer meer.

Het viel niet mee om onze roeier aan te sporen om naar de verschillenden hotspots te varen. En de drift was bijna onmogelijk door een veel te kleine droque en dus een veel te hoge driftsnelheid. Milan haakte een regenboogforel die vervolgens van de haak schoot. Hierna hoorde ik een aantal woorden waar ik verder geen vertaling voor nodig had. Helaas bleef ik, en mijn bootpartner zonder vis.

Die avond hebben we met de Tsjechen aan tafel gezeten en hebben we tot laat samen geproost en gesproken over alle mooie dingen in het leven. Nastravi, proost, was het woord wat we vele malen hebben gehoord.

Donderdag 15 mei 2008

Alleen een ochtend sessie vandaag. Maar goed ook dan konden we een beetje rust nemen. Deze keer stond de rivier Argoza Barcena Mayor op het menu. Wederom een zeer snel stromende ondiepe rivier schitterend gelegen tussen het hogere berggedeelte van Cantabria. Ik was gebrand op een vis. Ik viste voor wat ik waard was en vanuit het niets kwam de verlossende aanbeet. Toen de kleine bruine forel eenmaal in het net zat slaakte ik een diep zucht. De nul was verdwenen. Goddank.

De middag waren we vrij en we kwamen op tijd terug in het hotel. Na het diner kwamen we met z’n allen bij elkaar en raakten we in gesprek met de Ieren. Het volk wat volgens mij veel weg heeft van de Nederlanders. Ook hier ontstonden goede gesprekken en werd er voorzichtig informatie uitgewisseld en over het viswater gesproken.

Tijdens een eerdere testsessie op de rivier had Richard 2 Ierse teamleden een flinke slok whisky gegeven, nadat ze door en door nat waren geregend na een enorme regenbui. Nou die slokjes werden ruimschoots goedgemaakt door het aangeboden bier. Niet veel later kwamen ook de Spanjaarden met zelfgemaakte kruidenwijn en koffie likeur. Hierna kwamen de Tsjechen met de zelfgestookte Slivowice en als klap op de vuurpijl kwam onze Roemeense vriend Luca met een jenever waarop een olielamp heel wat uurtjes zou blijven branden.

Vrijdag 16 mei 2008

De nacht was heel kort. De ochtend kwam zeer onverwacht en de alcohol was nog niet verdwenen. Met ietwat schokkerige bewegingen kwam ik mijn bed uit. Gauw een stevig ontbijt en snel naar de bus. De ochtend sessie werd gevist op Rivier Argoza Barcena Mayor. Wederom een laagstaande snelle rivier. Maar verderop de beat had ik een paar veelbelovende plekken ontdekt. Hier slaagde ik er in om 2 vissen te haken. Schitterende bruine forellen met een prachtige tekening. Het ging vooruit.

De middagsessie. Rivier Pas Riolangos. Wat een enorme rivier. Dit bleek een zalmrivier te zijn. Ik stond in een bocht. Het water was er zo diep dat ik er niet kon waden. Voorzichtig klom ik op een puntige steen en viste ik naar een hoekje waarin het water kleine rondjes draaide. Tot 2 keer toe verspeelde ik hier een redelijke vis. Verderop zag ik kleinere forellen stijgen. Ik klom met gevaar voor eigen leven op een hele grote steen. Het water was ontzettend diep en achter de steen was de bodem niet te zien. Op deze plek ben ik ruim een uur bezig geweest om de forellen aan de haak te krijgen. Ik viste hier met een Frog-Hair puntje 8x dus 7.6/100 en vliegjes op haakmaat 24. En deze bruine jongens presteerden het om te stijgen, mee te driften, en vervolgens rustig weer af te zakken. Om krankzinnig van te worden. Helaas ook hier ving ik geen vis.

Toen we terug kwamen zat het er op. De mix van spanning en plezier waren de afgelopen dagen echt tot een hoogtepunt gekomen. We zochten elkaar op en met het gehele team bekeken we uitslagen die langzaam aan binnen kwamen. Van de lokale Spanjaarden hoorden we dat ook voor het de omstandigheden buitengewoon moeilijk waren geweest. We hadden ons allemaal met meer dan 100% ingezet, maar meer zat er gewoon niet in. De uiteindelijke ranking voor Nederland was de 18e en tevens de laatste plaats.

De uitslag

Martin de Ligt was de beste Nederlander op de fantastische 39e plaats met 8 vissen. Gevolgd door Rob Stolker op de 76e plaats met 5 vissen. Ik bleef steken op de 82e plek met 3 vissen, en Edward van der Heul en Richard Prick van Wely bleven steken op de 94e plaats. Zij bleven ondanks keihard werken zonder vis.

De nummers 1 tot en met 3 Teams waren:
1e Spanje 1
2e Tsjechië
3e Spanje 2

De nummers 1 tot en met 3 Individueel waren:
1e Lubos Roza / Tsjechie
2e Javier Herrero Mendiondo / Spanje
3e Jaromir Sram / Tsjechië

Zaterdag 17 mei 2008

De zaterdagavond was het grote eindbal. Na de officiële sluiting van deze kampioenschappen, met de prijsuitreikingen en de nodige toespraken, gingen we met onze Ierse vrienden naar een plaatselijke Pub om zo geheel in stijl af te sluiten. Het was wonderlijk om te zien hoe we in een relatief korte periode zo aan elkaar waren gehecht. De laatste landenspeldjes werden geruild en van Stuart Crofts, een Engelse deelnemer en busmaat, ontving ik de schitterende English Rose. Van de Tsjechen had ik ook een paar bijzonder pins gehad. Maar de meeste spelden die ik aan mijn verzameling heb toe kunnen voegen kwamen toch van de Ieren.

Mijn allereerste EK deelname was er een om nooit te vergeten. Ondanks de competitieve inslag was de sfeer erg goed. De mensen waren erg vriendelijk en behulpzaam. En de kameraadschap was ongeëvenaard goed. Vriendschapen zijn ontstaan en vreugde en een beetje verdriet, kwamen samen tot een grote optelsom aan het einde van deze onvergetelijke week. We namen er nog maar een biertje op. Het werd weer vroeg.

Zondagmorgen 18 mei 2008

De nacht was heel kort. De ochtend kwam zeer onverwacht en de alcohol was nog niet verdwenen. Met ietwat schokkerige bewegingen kwam ik mijn bed uit. Gauw een stevig ontbijt en snel naar de..... auto. Déjà vu?

We namen afscheid van iedereen. Ook van de Amerikaanse en Ierse vertaalsters waarmee we ook erg gelachen hadden. En na een korte ruil van de e-mailadressen gingen we dan eindelijk. De auto zat weer tot de rand gevuld en met goede moed vertrokken we richting Nederland. Nog 19 uur te gaan.

Adios Cantabria!