Denemarken, Funen. Oktober 2008
Samen met vismaat Richard zijn we naar het Deense eiland Funen gegaan. Hier zouden we ons enkele dagen concentreren op het vissen op zeeforel. Hoewel ik al eerder met Sjef in Denemarken had gevist,
had ik nog niet eerder zeeforel gevangen. Richard daarentegen was al meerdere keren naar Funen geweest om succesvol op zeeforel te vissen. Het was dus hoog tijd voor mij om de ban te breken.
De kust van Denemarken
Op naar Denemarken
Donderdag 16 oktober 2008. Locatie : Gamborg Fjord.
Na een reis van een uur of 7 reden we over de grote brug bij Middelfart. Vanaf de brug kijk je uit over de Kleine Belt, de scheiding tussen het schiereiland Jutland en Funen zelf.
Niet lang na het verlaten van het plaatsje Mittelfart waar we onze vergunning hadden gehaald, kwamen we aan bij ons tijdelijk verblijfadres in het plaatsje Husby.
Richard was hier al eerder geweest en kende de eigenaresse van dit eenvoudige, doch zeer prettige pension.
Klik hier voor meer info.
Omkleden en vissen maar
De bagage werd gedropt en vervolgens gingen we op weg naar de eerste stek. Het voelde een beetje vreemd om deze keer in zee te gaan vissen. Dit in vergelijking tot mijn voorgaande vistrips van dit jaar. Die waren allemaal op rivieren, maar Richard is gelukkig inmiddels al een beetje door de wol geverfd wat het vissen op Funen betreft, dus ik vertrouwde op zijn ervaringen.
Prachtige kustlijn
Bram met zijn eerste zeeforel
Close-up van de eerste forel
Richard met de eerste van de vistrip
Vismaat Richard
Een mooie forel
Hotspot nummer 1 en gelijk raak
We stonden rap in het water en al zoekend begonnen we te vissen op een mooie hotspot. Na een korte tijd vissen haakte Richard, op een meter of tien afstand, forel. Ik zag de vis uit het water komen. Maar Richard zag dat er twee zeeforellen hadden toegeslagen. Hij had dus een heuse doublet. Schitterend!
Nu valt het niet mee om twee forellen tegelijk te drillen en beide vissen vochten voor wat ze waard waren. Helaas schoot de grootste vis los net voordat hij geschept kon worden. Gelukkig was er nog een over. Deze mooie en blanke vis was getekend door het leven op zee. En dat zag je terug aan de flank. Na de foto mocht hij weer zwemmen.
We visten door tot het donker en ondanks mijn enthousiasme en gedrevenheid om ook vis te vangen, slaagde ik er niet in om een zeeforel te haken.
Vrijdag 17 oktober 2008. Locatie : Helnas Strand en Helnas vuurtoren
We besloten ons geluk vandaag te beproeven op een andere stek. Op het schiereiland Helnas. We kwamen op een mooi strand en op deze plaats konden we enigszins ontsnappen aan de sterke noordwesten wind die het ons soms flink lastig maakte. Natuurlijk zijn we wel wat gewend met het vissen op het Oostvoornse en Veerse meer maar het werpen met de wind schuin naar je toe blijft altijd lastig.
Op deze stek was uitzonderlijk veel bodem vegetatie. En het heldere weer zorgde voor een goed zicht en maakte het vissen zeer aangenaam. De normaal zo afwisselende bodem met en zonder vegetatie was hier dus niet te bekennen. En het leek een groot onderwater bos. Ik besloot mijn natuurlijk gebonden vliegen om te ruilen voor enkele opvallende exemplaren. Van Ted, de broer van Richard, had ik een grote roze garnaal gekregen. Deze was voorzien van een foam rug en was hierdoor ideaal om boven het groen te vissen.
Na een flink aantal worpen was daar ineens de aanbeet. Snoeihard. Onmiskenbaar forel. De vis dook weg en probeerde de diepte in te duiken. Na een relatief korte dril landde ik mijn eerste zeeforel, en wat voor één! Een vis met een bronzen gloed met de onmiskenbare zwarte stippen en een grote bek met flinke tanden. 49 centimeter en lekker dik. Wat een prachtbeest.
Er was dus vis gevangen en dat gaf hoop op meer. Maar ondanks onze vele worpen lukte het ons niet meer om meer vis te vangen op deze stek.
In de middag besloten we naar een andere locatie te gaan. Het uitzicht was schitterend en de vuurtoren gaf een leuke visuele aanvulling op deze ruigere plaats. Er waren weinig mensen. We zagen nog 1 andere visser. Een spinvisser. De wind stond hier absurd hard en recht op de kop van de visstek. Met kunst en vliegwerk begonnen we toch te vissen. Door de hoge golven en de harde wind was het water iets vertroebeld. Ik besloot om er 2 zeer opvallende vliegen aan te doen. Geheel onverwacht was er ineens een aanbeet. Na een korte felle dril kwam er een “greenlander” in het net. Een schitterend zeeforelletje. Het viel voor Richard hier ook niet mee, ondanks zijn verwoedde pogingen lukte het niet om vis te haken.
Zaterdag 18 oktober 2008. Locatie : Bogebjerg
Deze laatste visdag gingen we richting de oostkant van het eiland. Richting het bovenste puntje van de Funen. Vandaag was het weer helemaal omgeslagen, het was bewolkt en het regende al geruime tijd. Het mooie van deze locatie was dat we enigszins konden ontsnappen aan de harde wind die hardnekkig op de westkant van het eiland stond. Na een korte boswandeling kwamen we bij een trap. Deze leidde ons naar een stek rechtstreeks aan de open zee.
Aangekomen bij het water zagen we dat er op de punt van het strand een spinvisser stond en ook verderop stonden al meerdere vissers in het water. Allemaal op zoek naar die ene…
Richard en ik gingen wederom het water in. Na een tijd ging de spinvisser rechts van me weg. Ik besloot terug te lopen en ook op deze plek te gaan staan. Het zag er veelbelovend uit en er kwam van rechts toch een stevige golfslag voorbij. Omdat deze plaats iets in een punt liep met flinke stenen tot een eind in het water, leek me dit me een goede plaats. Hier moest toch vis voorbij komen.
Richard attendeerde me op een aantal jagende bruinvissen. En hoe meer ik er op ging letten hoe vaker ik de kleine groep bruinvissen voorbij zag komen. Schitterende dieren.
Door het sombere weer had ik besloten weer te kiezen voor fel gekleurde vliegen. Na een tijd kreeg ik een harde aanbeet. De vis sprong direct uit het water. Ik hield spanning en de vis kwam weer een aantal keer uit het water. Na een korte dril was het gedaan. Dit keer was het een mooie zilveren zeeforel die mijn dropper had gepakt. De vis van ca 45 centimeter was schitterend, slank en had prachtige zwarte stippen. Echt genieten.
De eigenaresse van het hostel had meerdere malen gevraagd of we onze gevangen vis mee wilde brengen, maar ook deze vis heb ik, net als de andere, weer de vrijheid gegeven.
Langzaam schoven Richard en ik verder door. We kwamen op een stek waar meerdere vissers stonden. Ineens zagen we een flinke kolk. Deze werkte op ons als een magneet. Binnen een paar seconden flitsten onze lijnen door de lucht, de vliegen op zoek naar vis. De vissen bleven in de omgeving jagen. Vanuit het niets ving ik een mini kabeljauw of een visje wat hier op leek. Hoewel ik het een grappig beestje vond gunde ik mezelf geen tijd om het aandachtig te bestuderen. De zeeforel zat er nog.
Helaas geen vis meer voor Richard en mij. We hadden deze dagen alles gegeven maar meer dan dit zat er niet in. We hadden nog een flinke rit voor de boeg. Dus tijd genoeg om na te praten en te genieten van dit Deense zeeforel avontuur. Met voor mij deze keer ook echte zeeforellen.
Mocht je meer informatie willen over deze fantastische visserij kijk dan eens op http://www.seatrout.dk. Steeds meer vissers ontdekken Denemarken, en de zeeforel. Ik ben in ieder geval om en kijk al weer uit naar volgend jaar.
Bram
|