The Flyfishing Dutchmen

Naar zee? In november?

Jawel hoor! Volgens Richard was het nog goed mogelijk om op zeebaars te vissen, een wederzijdse vismaat ging nog regelmatig en niet zonder succes. Hoewel ik nog twijfelde op zaterdagavond, de zuidwestenwind liet namelijk flink van zich horen, bleek zondagochtend de wind toch wat minder te zijn geworden. Uiteindelijk had ik toch maar de spullen klaargezet en ging ik op weg om Richard op te pikken.
Eenmaal aangekomen op de parkeerplaats was vismaat Tim al druk doende om alles in orde te brengen voor wederom een Blokkendam avontuur. Snel maakten wij ook alles in orde om de zandwal te beklimmen die ons en het strand nog scheidde. Eenmaal opgetuigd en alle beschermende kleding aangetrokken gingen de bellyboaten op de schouder en liepen we richting de dijk. Eenmaal op het strand merkten we dat er toch nog een pittig windje stond die het ons nog flink moeilijk maakte om met de bellyboat op je schouders er tegenin te lopen. Aangekomen bij het ons startpunt gingen de flippers aan de voeten en stapten we het water in.

Bram in zijn bellyboat

Vismaat Tim in actie

Vismaat Richard de 3e

Scholenbaarsje

Hoogwater, vangen maar!!!

Het was vlak voor hoogwater, achter de blokkendam waren een aantal schepen het zand aan het opspuiten. Een keiharde realisatie dat binnen niet al te lange tijd deze schitterende locatie als verloren moeten beschouwd. Een reden temeer om het dus toch nog maar een keer te gaan proberen op deze voor vliegvissers unieke stek.

De golven beukten met regelmaat flink op de blokken. De zuidwesten wind nam gelukkig niet toe, maar het was evengoed moeilijk om bij de blokken in de buurt te blijven. Het water was niet ook overal even helder. Richard ving al vrij snel een mooie zeebaars en de toon was gezet voor deze dag. En hoe ik ook mijn best deed de vissen bleven uit...

Eindelijk, de eerste vis

Toen ik aan mijn 2e drift begon, een uurtje na hoogwater, ving ik mijn 1e zeebaars van de dag. Het blijft een genot om de vis te haken en direct onder spanning weg te trekken bij de blokken. Hoewel de vis niet echt groot was bood hij flinke weerstand. Misschien was het toeval maar de vis pakte ik op een clouser met de kleuren chartreuse en olive met een flinke toef flash er in. Dit in tegenstelling tot de andere vliegen die ik al had gebruikt en mij geen vis hadden opgeleverd. Misschien had ik dan nu de juiste kleur. Je zou denken dat deze felle jagers alles pakken wat beweegt, maar dat blijkt dus echt niet zo te zijn, bepaalde kleur combinaties en patronen kunnen echt het verschil maken tussen wel of niet vangen.

Niet veel later pakte ik mijn 2e vis. Echt tussen de stenen werd de vlieg gepakt en deze vis wilde echt niet bij zijn schuilplaats vandaan. Uiteindelijk kwam hij toch. Weer een mooie zeebaars. Hierna wist ik ook mijn 3e baars te haken en toen was de schemering al aardig ingetreden. De vissen waren niet echt groot maar ze zagen er wel goed en dik uit.

Een prachtige vis voor Tim

Ik zag Tim lopen en ik besloot naar de oever te peddelen. Nadat ik ook aan de kant was gekomen vroeg ik naar zijn resultaten. Tja, dat hij veel ervaring heeft met het zeebaars vissen bleek uit zijn vangsten. Hij toonde me 3 vissen, waarvan de grootste tegen de 60 centimeter was! allemaal stuk voor stuk mooie en gezonde vissen. Tim ging voor nog een drift en wilde doorvissen tot in het donker. Ik besloot te stoppen en ging terug naar de auto. Tijd om naar huis te gaan.

Toch nog zeebaars in half november, het was hard werken maar deze schitterende locatie blijft een magische aantrekkingskracht behouden. Laten we hopen dat we er voorlopig nog even terecht kunnen.

Filmpje Blokkendam